โทรศัทพ์ติดต่อเจ้าอาวาส (จอ.) 
  089-6175933

    เลขานุการ จอ.
098 829 1544
เจ้าอาวาส

พระมหาเกษมณี เตชปญฺโญ
เจ้าอาวาสวัดป่าวิเวก / เจ้าคณะอำเภอหว้านใหญ่
สถิติผู้เยี่ยมชม
เปิดเว็บไซต์ 01/07/2012
ปรับปรุง 24/06/2021
สถิติผู้เข้าชม 747993
Page Views 872528
แจ้งรายชื่อผู้ขอเข้าสอบ น.ธ. - ธ.ศ.
ติดต่อส่งทาง Email
รวมคลิปวีดีโอ
รวมคลิป
เสียงธรรมออนไลน์
เสียงธรรมวัดป่าวิเวก
รวมเสียงครูบาอาจารย์
รวมครูบาอาจารย์
ฟังเทศนา ธรรมะสอนใจ
หลวงพ่อฤาษีลิงดำ วัดท่าซุง
คาถาบทสวดมนต์
บทสวดมนต์
เสียงสวดมนต์
เสียงสวดมนต์
สถานที่ปฎิบัติธรรม
40 สถานที่
วันสำคัญทางศาสนา
วันสำคัญทางศาสนา
คำคมมงคล 38
มงคล 38 ประการ


พระไตรปิฏก
พระไตรปิฏก
มารยาทไทย
มารยาทไทย
ลิ้งค์น่าสนใจ
สำนักพุทธฯส่วนกลาง

สำนักพุทธฯจังหวัด

รวมเว็บพระพุทธ
เวปสำนักงานแม่กองสนามหลวง
แม่กองบาลี
แม่กองธรรม





























        
    
เว็บบอร์ด
เฉพาะสมาชิกเท่านั้นต้องการสมัครสมาชิกใหม่ คลิกที่นี่ หรือเข้าระบบ คลิกที่นี่
โคกตัญญู (เค้าโครงเรื่องจากกัณหชาดก เอกนิบาต)
โพสโดย
สิบหก
"แม่ของเราจนทรัพย์นัก...แต่ความรักในตัวเราท่านมิได้จนเลย
ท่านเลี้ยงเราด้วยความเหนื่อยยาก
...เราจะตอบแทนความรักของท่านอย่างไรดี..."

โคกตัญญู

ความกตัญญูเป็นคุณสมบัติของคนดี
กตเวทีเป็นคุณธรรมแห่งผู้มีใจสูง
ผู้เช่นนั้นย่อมได้ความสุขความเจริญ
และความสรรเสริญจากชุมนุมชน 

ไม่เพียงแต่คนดอก แม้สัตว์ดิรัจฉานบางตัวที่มีคุณธรรม
เช่นนั้น
ใครรู้เรื่องเข้าก็อดนิยมชมชอบมิได้

ดังเรื่อง โคดำ (กัณหะ)...

นานมาแล้วมีโคตัวหนึ่ง สีกายดำ
เมื่อยังเป็นลูกโคน้อยๆ อยู่ เจ้าของพาไปพักอาศัย
ณ เรือนของหญิงแก่คนหนึ่ง

ตกลงกันว่า จะให้ลูกโคตัวนั้นเป็นค่าที่พัก

วันรุ่งขึ้นเจ้าของจากไป ทิ้งลูกโคดำไว้ให้หญิงแก่เจ้าของเรือน
หญิงนั้นรักใคร่ลูกโคเหมือนบุตรของตน
จึงเลี้ยงอย่างดียิ่ง
ใครๆ พากันเรียกลูกโคนั้นว่า "อัยยิกาฬกะ"
หรือ อัยยิกากัณหะ 
แปลว่า โคดำของคุณยาย 

กัณหะ เป็นโคที่เรียบร้อย เสงี่ยมเจียมตัว
ไม่มีอาการแห่ง สัตว์ดุร้าย
ชาวบ้านและเด็กๆจึงชอบ พวกเด็กๆ
ชอบจับที่เขาแล้วห้อยโหนเล่น 

จับที่หู ที่คอ และฉุดหางเล่นบ้าง ขึ้นขี่บนหลังบ้าง 
กัณหะไม่เคยแสดงอาการรำคาญหงุดหงิดเลย 
มีแต่ความเมตตาปรานีต่อเด็กๆ
ซึ่งมีร่างกายเล็กกว่าตนหลายเท่า

เมตตาปรานีและความเสียสละนั้น
เปี่ยมล้นอยู่ในใจของกัณหะ

กัณหะเที่ยวไปหากินกับโคอื่นๆ ในถิ่นเดียวกัน
เป็นประจำทุกวัน
ใจก็คิดอยู่เสมอว่า 
"แม่ของเราจนนัก แต่ไม่จนความรัก
ท่านรักเราเหมือนลูก
เลี้ยงดูเราด้วยความเหนื่อยยาก 
ทำอย่างไรหนอเราจะได้ทำการรับจ้าง
อย่างใดอย่างหนึ่ง
ได้ทรัพย์มาช่วยแม่ให้พ้นจากความยากจน"

ตั้งแต่นั้นมา กัณหะก็รับจ้างเล็กๆ น้อยๆ 
เช่น รับจ้างเขาลากเกวียนบ้าง 
ดูแลโคเล็กๆ ไม่ให้เที่ยวซุกซนไปในที่อันตรายบ้าง

ต่อมาวันหนึ่ง ลูกพ่อค้าเกวียนคนหนึ่ง
นำเกวียนประมาณห้าร้อยเล่มมาถึงท่าน้ำที่ข้ามลำบาก 
โคของพ่อค้าเกวียนไม่สามารถลากเกวียนข้ามได้
โคเทียมเกวียนเป็นคู่ๆ ตั้ง ๕๐๐ เล่มติดต่อกันไป 
ไม่สามารถลากเกวียนให้ข้ามได้แม้เล่มเดียว

ขณะนั้น โคกัณหะและโคของชาวบ้านอื่นๆ
หากินอยู่แถบนั้นไม่ไกลจากหมู่เกวียนเท่าใดนัก
บุตรของพ่อค้าเกวียนเป็นคนฉลาด
ในการดูลักษณะโค 
เที่ยวเดินหาโคซึ่งหากินอยู่แถบนั้น 
เห็นโคกัณหะแล้วรู้ได้ทันทีว่าเป็น "อุสุภอาชาไนย"
มีกำลังมาก สามารถลากเกวียนให้ข้ามท่าได้
จึงถามเด็กเลี้ยงโคว่า ใครเป็นเจ้าของโคนี้
เด็กเลี้ยงโคบอกว่า ในที่นี้ไม่มีเจ้าของ 
ถ้าต้องการจะให้ลากเกวียนก็จงจับมันไปเถิด

พ่อค้าเกวียนจับโคกัณหะนั้นจูงไป
แต่โคไม่ยอมเดิน 
คิดอยู่ในใจว่า จะต้องตกลงค่าจ้างกันก่อน 
พ่อค้ารู้ความประสงค์ของโคนั้น
จึงสัญญาว่าถ้าลากเกวียนไปได้
จะให้เงินเล่มละสองกษาปณ์ รวมเป็นพันกษาปณ์



เมื่อได้ฟังดังนั้น โคกัณหะจึงยอมเดินไป
และลากเกวียนทีละเล่มด้วยกำลังทั้งหมดที่มีอยู่
ด้วยกำลังใจอันเข้มแข็ง และแรงกตัญญู 

พ่อค้าเกวียนห่อทรัพย์ให้ ๕๐๐ กษาปณ์แล้วผูกให้ที่คอ 
แต่โคกัณหะรู้ว่าถูกโกงค่าแรงไปตั้งครึ่งจึง
ไม่ยอมให้พ่อค้าไป 
คือยืนขวางทางเอาไว้ พ่อค้าจะหลบเลี่ยง
อย่างไรก็ไม่ยอม 
พ่อค้าเกวียนรู้ว่า ไม่อาจโกงแรงงานโคนี้ได้ 
จึงเพิ่มเงินให้ครบพัน ห่อแล้วแขวนคอให้


โคได้ทรัพย์แล้วดีใจ รีบวิ่งเอาไปให้
คุณยายที่เลี้ยงตนมา
โคกกัณหะมีรูปร่างซูบซีด 
ตาแดงมากเพราะต้องออกแรงลาก
เกวียนถึง ๕๐๐ เล่ม

คุณยายเห็นโคของตนอยู่ในลักษณะเช่นนั้น
จึงถามพวกเด็กที่วิ่งตามมาว่า 
โคของฉันได้ทรัพย์ที่ไหนมา
และทำไมจึงตาแดงเช่นนี้
พวกเด็กเลี้ยงโคเล่าเรื่องทั้งปวงให้คุณยายทราบ

คุณยายทราบแล้วไม่อาจกลั้นน้ำตาได้
ด้วยปีติกับสงสารระคนกัน
ลูบสีรษะของโคอันเสมือนลูกของตน พลางกล่าวว่า 



"แม่จะต้องเลี้ยงชีวิตด้วยค่าแรงของเจ้าด้วยหรือ ? 
ลูกรัก...ทำไมเจ้าจึงยอมทนทุกข์ทรมาน
ถึงปานนี้ด้วยเล่า..." 
ดังนี้แล้วเอาน้ำอุ่นอาบให้ ทาน้ำมันให้ทั่วตัว 
กอดคอลูบศีรษะด้วยความรักใคร่ 

ฝ่ายโคเล่าก้ปลื้มใจหาน้อยไม่
ที่มีโอกาสได้เปลื้องผู้มีอุปการะคุณต่อตน
ให้พ้นจากความยากจน
 

พวกเด็กๆ น่าจะถือเอาเรื่องโคกัณหะเป็นแบบอย่าง
ช่วยพ่อแม่ทำมาหากินแทนการเอาแต่กินเล่นเที่ยว
ซึ่งจะยังความปลื้มใจแก่บิดามารดาหรือผู้มีพระคุณ
ของตนอย่างยิ่ง



เรียบเรียงจาก...
นิตยสารศุภมิตร ปีที่ ๕๐ ฉบับที่ ๕๕๑ 
เดือนพฤษภาคม-มิถุนายน พ.ศ.๒๕๔๘ หน้า ๔๘-๕๐

 
โพสโดย : สิบหก
IP : 27.55.203.167
โพสเมื่อวันที่ : 08 ก.ค. 2557,15:04 น.
สมาชิกล็อกอินเข้าระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ชื่อล็อกอิน:
รหัสผ่าน:

วัดป่าวิเวก หมู่ 8 ต.หว้านใหญ่ อ.หว้านใหญ่ จ.มุกดาหาร 49150 โทร.089-617- 5933

ทุกเรื่องราวในเว็บนี้ ทำด้วยจิตสาธารณะและเป็นกุศล

แสดงเจตนา

เรื่องและภาพรวบรวมมาจากอินเตอร์เน็ตที่เจ้าของไม่ได้สงวนสิทธิ์ในการเผยแพร่ไว้
ข้าพเจ้าขออนุโมทนาในเจตนากุศลในการเผยแพร่ธรรมทานอย่างบริสุทธิ์ของท่านเหล่านั้น
หากข้อความใดหรือภาพใดมีผู้หวงห้าม ข้าพเจ้าขออภัยและขอบอกกล่าวว่า ไม่มีเจตนาลักขโมยของท่าน
เพียงนำมาเผยแพร่เป็นธรรมทานให้ผู้สนใจทั่วไป และมีเจตนาให้นำไปเผยแพร่ต่อได้
ขอขอบคุณ เรื่องและภาพจากอินเตอร์เน็ต

http://www.watpavivek.com/พบข้อบกพร่องปัญหาแจ้ง098 829 1544